رئیس اداره آموزش و پرورش شهر تهران اعلام کرد که دختران دبیرستانی می‌توانند ازدواج کنند اما از دبیرستان اخراج می‌شوند و باید به مدارس شبانه هدایت شوند.

سپیده سعیدی: اینکه شرط حضور دختران در مدرسه این است که ازدواج نکرده باشند و مجرد باشند، اما اگر شرایط ازدواج برای دانش‌آموزان دختر فراهم شد و خواست که ازدواج زودهنگام داشته باشد که ما هم آن را توصیه می‌کنیم، در آن موقع، نظام آموزش و پرورش مدل دیگری از خدمات آموزشی را برای آنها فراهم می‌کند و سازماندهی متفاوتی برای آن‌ها در نظر می‌گیرد که از آن جمله فراهم آمدن امکان ادامه تحصیل در آموزشگاه بزرگسالان است. این در حالی است که علی مطهری عضو کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی و عضو هیأت علمی دانشگاه تهران معتقد است که رئیس آموزش و پرورش گام مؤثر و مثبتی را در این راه بر می‌دارد اما با اخراج دانش‌آموزان دختراز دبیرستانها اظهار مخالفت می‌کند.
آقای مطهری شما هفته گذشته هم در برنامه‌ای در سیما حضور یافتید و در این‌باره صحبت کردید. در این رابطه به چند سؤال پاسخ دهید، اول آنکه چرا با اخراج دانش‌آموزان دختر از مدارس مخالف هستید؟ چگونه می‌توان دانش‌آموزان ازدواج کرده را در دبیرستانها ثبت‌نام کرد و آنکه آنها را اخراج نکرد؟
من مخالف اخراج دانش‌آموزان ازدواج کرده از مدارس هستم به چند دلیل. اول آنکه مگر همه ما نمی‌دانیم که در حال حاضر بسیاری از دانش‌آموزان حتی در مقطع راهنمایی از تمامی مسائل ازدواج با خبر هستند. پس بگذاریم با ازدواج مشکلات غریزی آنها حل شود و به ادامه تحصیل بپردازند. من مخالف آن هستم که دانش‌آموزان را از مدارس به این دلیل که زندگی تشکیل داده‌اند اخراج کنیم

آیا این اظهار نظر عاقلانه است؟ اینکه دبیرستانی‌ها با هم ازدواج کنند؟ بچه‌هایی که هیچ‌گونه درآمدی ندارند و نمی‌توانند از پس زندگی و مخارج آن بر آیند؟
من درآن برنامه تلویزیونی هم در این رابطه صحبت کردم. درآن برنامه موضوع دختران و پسران جوان بودند و رابطه‌ای که در حال حاضر دختران و پسران در جامعه ما دارند. همه ما می‌دانیم که امروزه دختران و پسران با هم دوست می‌شوند و روابطی را برقرار می‌کنند که همه ما می‌دانیم نامشروع است و حتی در بسیاری از مواقع خانواده‌ها هم در جریان هستند. ما هم می‌گوییم باشد همین رابطه در جریان باشد اما به صورت مشروع. آنها بیایند و ازدواج موقت کنند.

فرض را بر این می‌گیریم که آنها بیایند و ازدواج موقت کنند. می‌دانید این نظریه را تنها برای پسرها بیان می‌کنید؟ در عرف جامعه ما دختران نمی‌توانند ازدواج موقت داشته باشند و بعد هم ازدواج موقتی برایشان مهیا شود هیچ خانواده‌ای با این مسئله کنار نمی‌آید آن هم برای دختران
اما در حال حاضر می‌بینیم که متأسفانه در بسیاری از خانواده‌ها دوستی بین دختران و پسران مرسوم شده است. حتی در حد صحبت کردن و معاشرت عادی. من می‌گویم این رابطه را بیاییم و سروسامان دهیم همین. می‌دانید که در تحریکات جنسی در جامعه ابزار متعددی پیدا کرده است. خوب است بیاییم و روش اسلامی آن را به کار بریم و دست از عرف نادرستی که برای خودمان مرسوم کرده‌ایم بر داریم. اصولاً اسلام توصیه می‌کند غریزه جنسی را تحریک نکنیم. باید برای دختران و پسرانمان شرایط را محیا کنیم تا کمتر به گناه آلوده شوند باید هدف این باشد. مثلاً ورزش کنند و به کار و فعالیت اجتماعی بپردازند و شرایط برای ازدواج موقت فراهم شود.

می‌دانید که شرایط برای کار و فعالیت اجتماعی اصلاً فراهم نیست؟
واضح است که زمینه‌اش فراهم نیست. برای همین است که جوان نمی‌تواند ازدواج دائم داشته باشد برای همین است که آنها را به ازدواج موقت ترغیب می‌کنیم. این را برای این می‌گویم که راه غربی‌ها را برای دوستی در نظر نگیرند.

به نظر می‌رسد که این روش غربی‌تر است. اینکه موقت به کسی دل ببندی و به راحتی از او جدا شوی و دوباره. . . .
در حال حاضر این ارتباط بین دختران و پسران برقراراست. چرا واقعیات جامعه را نمی‌خواهیم باور کنیم خیلی از دختران و پسران با هم دوست می‌شوند و بعد هم خیلی زود از هم جدا می‌شوند خوب بیایند و با هم ازدواج کنند و خانواده‌ها هم این را بپذیرند. وجدان دینی جوانها را راحت کنیم و نگذاریم برای آنها گناه کردن عادی باشد. البته در این میان بعضی از مراجع اجازه پدر را هم می‌خواهند که باید ممانعتی از طرف والدین نباشد

به نظر شما تا چه‌اندازه این روش به سلامت جامعه کمک می‌کند؟
این اقدام به سلامت افراد در درجه اول کمک می‌کند. عقده‌های روحی و روانی افراد بسیارفروکش می‌شود و برای آنها مسائل جنسی تبدیل به موضوعی عادی می‌شود که اسلام هم راه را برای آنها باز گذاشته است. در غرب شاهد هستیم که این موضوع با روش دیگری عادی است اما اسلام در همه دوران برای مسائل راه کاری دارد.

پس شما می‌گویید که ازدواج موقت را ترویج نماییم؟
من نمی‌گویم ازدواج موقت را ترویج نماییم. من می‌گویم در اسلام در این رابطه محدودیتی وجود ندارد و این عرف و رسوم ماست که ایجاد مشکل می‌کند و این اشتباه است.